Rozwój morskiej energetyki wiatrowej w świetle zapisów projektu ustawy o OZE
Opracowanie wykonane dla Polskiego Towarzystwa Morskiej Energetyki Wiatrowej w Gdańsku.
Uwarunkowania systemowe rozwoju morskiej energetyki wiatrowej:
Wpływ nowego systemu wsparcia na morską energetyka wiatrową.
1. Morska energetyka wiatrowa jest sektorem energetycznym, którego potencjał w Polsce szacuje się na 10 GW mocy zainstalowanej do roku 2030 i produkcję ok. 400 TWh rocznie nieemisyjnej energii z odnawialnych źródeł.
2. Po zmianie przepisów dotyczących wydawania decyzji lokalizacyjnych dla MFW, od sierpnia 2011 roku złożono 31 aplikacji na wydanie pozwoleń na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich (PSZW) dla morskich farm wiatrowych, o łącznej mocy przekraczającej 25 GW i wartości przekraczającej 200 mld zł.
3. Pierwsze MFW mogą zostać wybudowane w Polsce w roku 2018. Wynika to ze specyfiki procesu inwestycyjnego, którego ramy wynikają zarówno ze specyfiki stosowanych technologii, uwarunkowań rynkowych a także z przepisów prawa. Inwestor, po uzyskaniu PSZW musi w terminie 6 lat od dnia uzyskania tego pozwolenia, uzyskać pozwolenie na budowę. W tym czasie musi wykonać szczegółowe badania środowiskowe, uzyskać decyzje środowiskową, uzyskać warunki przyłączenia do sieci, wykonać badania geotechniczne, przygotować projekt budowlany i przejść procedurę uzyskania pozwolenia na budowę. Koszt przygotowania projektu do tego etapu, wynosi ok 200-300 mln zł. Możliwość budowy MFW będzie dodatkowo uwarunkowana możliwością skompletowania łańcucha dostaw.
4. Szacuje się, że na polskich obszarach morskich, do roku 2020 może zostać wybudowanych łącznie do 1 GW mocy w MFW, do roku 2025 – 5 GW, a do roku 2020 – 10 GW. Morska energetyka wiatrowa odegra więc mniejszą rolę w wypełnianiu zobowiązań Polski z zakresu udziału energii z OZE w bilansie energii do roku 2020, choć może być kluczowym elementem wypełniającym lukę w tym bilansie w latach 2018-2020. Jest to jednak źródło, które odegra kluczową rolę w wypełnianiu nowych obowiązków w zakresie redukcji emisji i wykorzystania OZE w perspektywie lat 2020-2030.
5. Morska energetyka wiatrowa jest w Polsce jedyną technologia OZE, która ma szansę przyczynić się do znaczących wpływów budżetowych, na długo przed wygenerowaniem jakichkolwiek kosztów z tytułu wsparcia wytwarzania energii z OZE. Jest to spowodowane specyfiką wnoszenia opłat za wydanie PSZW oraz specyfiką systemu wsparcia. Za wydanie PSZW inwestor musi wnieść opłatę w wysokości 1% wartości przedsięwzięcia. Łatwo obliczyć, że przy złożonych wnioskach na projekty o łącznej wartości 200 mld zł, z tytułu tej opłaty wpłynie do budżetu państwa 2 mld zł. 70% tej opłaty musi zostać uiszczone do momentu oddania MFW do użytku, a więc za nim zacznie ona wytwarzanie energii i generowanie kosztów z tytułu systemy wsparcia OZE. Przy dobrym systemie wsparcia, zapewniającym kontynuację procesu przygotowania projektów przez inwestorów, już w roku 2012 może wpłynąć do budżetu 200 mln zł, w latach 2015-2018 – 600 mln, i kolejne 600 mln w latach 2018-2025.
6. Aby inwestorzy, którzy wszczęli obecnie przygotowanie projektów, kontynuowali swoje prace w kolejnych latach, aż do etapu budowy, muszą istnieć stabilne i odpowiednio efektywne systemy wsparcia wytwarzania energii elektrycznej przez odnawialne źródła energii przez cały okres przygotowania i realizacji projektów. Są to bowiem inwestycje bardzo kapitałochłonne i decyzje inwestycyjne będą na bieżąco weryfikowane, pod kątem opłacalności i efektywności przedsięwzięcia.
7. Ze względu na ograniczoną dostępność środków finansowych na inwestycje tak specjalistyczne i kapitałochłonne jakimi są MFW w skali świata, inwestorzy międzynarodowi kierują swoje środki na przygotowanie i realizację MFW na te rynki, które funkcjonują na podstawie najbardziej atrakcyjnych warunków prawnych. Kluczowe elementy konkurencyjności systemów wsparcia dla MFW to:
• Stabilność wsparcia w ujęciu danej inwestycji
• Odpowiednia wysokość wsparcia w okresie niezbędnym do zwrotu zainwestowanego kapitału
• Możliwość uzyskania warunków przyłączenia do sieci i kwestia pokrycia kosztów budowy przyłącza
8. Nowy system wsparcia, musi w związku z powyższym dać podstawy dla dalszego rozwoju projektów MFW na polskich obszarach morskich, w tym zwłaszcza:
• Zapewnić wystarczająco wysoki współczynnik korekcyjny w latach 2013-2018 i 2018-2023, który zapewni w pierwszym okresie konkurencyjność polskiego rynku morskiej energetyki, a w drugim okresie gwarancje zwrotu zainwestowanego kapitału w okresie obowiązywania wsparcia dla danej instalacji. W okresie przygotowawczym współczynnik korekcyjny powinien wynosić 2,1 (do roku 2018) a w okresie realizacyjnym, przy uwzględnieniu spodziewanego spadku kosztów inwestycyjnych, powinien być nie mniejszy niż 1,5 (w latach 2018-2023). Szczegółowe analizy tego zagadnienia, przedstawia załącznik do niniejszego stanowiska, opracowany przez Fundację na rzecz energetyki zrównoważonej.
• Zapewnić stabilność wsparcia na etapie eksploatacji farmy,
w wysokości i okresie niezbędnym do zwrotu zainwestowanego kapitału dla danej instalacji. Okres ten to nie mniej niż 15 lat, ze stałym współczynnikiem korekcyjnym.
• Utrzymanie stabilności i przewidywalności pozostałych elementów systemu wsparcia, takich jak zakres obowiązku, gwarancja zakupu energii z OZE po średniej cenie rynkowej, minimalizacja wpływu zmienności ceny energii na stabilność wynagrodzenia.
• Gwarancja dostępu do sieci.
Uwagi ogólne:
Biorąc pod uwagę powyżej przedstawione uwarunkowania rozwoju morskiej energetyki wiatrowej na polskich obszarach morskich, przedstawiamy następujące uwagi do projektu ustawy o obszarach morskich.
a. Projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii (dalej ustawa), miał w założeniu autorów, stworzyć nowy akt prawny kompleksowo i całościowo kształtujący uwarunkowania prawne wspierania dynamicznego i trwałego rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce i osiągania celów określonych w Dyrektywie 2009/28/WE, Polityki Energetycznej Polski do roku 2030 oraz Krajowego Planu Działań. Czytając uzasadnienie do projektu ustawy, można odnieść wrażenie, że większość intencji przyświecających autorom przy opracowywaniu kolejnych przepisów była zgodna z tymi celami. Niestety nieprecyzyjne zapisy oraz w zbyt małym stopniu uwzględniona praktyka i specyfika procesów inwestycyjnych w energetyce odnawialnej, zwłaszcza w czasach kryzysu gospodarczego, powoduje że faktyczny efekt wdrożenia przepisów w zaproponowanym kształcie, grozi efektem całkowicie odmiennym od zamierzonego.
b. Ustawa wprowadza znaczące zmiany w dotychczasowym systemie wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z OZE, których celem miało być zwiększenie stabilności systemu, minimalizacja ryzyka inwestycyjnego oraz racjonalizacja kosztów. Cel ten został osiągnięty tylko połowicznie, a wprowadzone zmiany niosą za sobą nowe ryzyka, które mogą wstrzymać zamiast uruchamiać decyzje inwestycyjne. Nowy mechanizm opierać się ma na zwiększeniu stabilności przychodów wytwórców energii z OZE, poprzez:
a) Nowy sposób liczenia opłaty zastępczej,
b) Wprowadzenie 15 letniego okresu obowiązywania wsparcia dla danej instalacji,
c) Wprowadzenie współczynników korekcyjnych, określanych rozporządzeniem
na okresy 5 letnie.
Sama idea takiej konstrukcji systemu wydaje się być słuszna i korzystna dla morskiej energetyki wiatrowej, pod warunkiem jednak doprecyzowania przepisów, tak aby nie powstawały wątpliwości dotyczące możliwości zmiany wysokości współczynnika dla danej instalacji w okresie 15 letnim od chwili jej oddania do użytku. Jeżeli nowy system, ma być zbliżony do systemu feed-in tariff, jak stwierdza się w uzasadnieniu ustawy, to albo musi zostać określony stały współczynnik na całość obowiązkowego okresu wsparcia 15 lat, albo też może zostać wprowadzona jego stopniowa zmiana, np. 5% w każdym kolejnym 5-letnim okresie, albo też maksymalne poziomy zmiany w kolejnych okresach dla danej, funkcjonującej instalacji, np. nie więcej niż 5% w każdym kolejnym 5-letnim okresie. Zasadą podstawową bowiem systemu stałych cen, jest określenie w momencie oddania instalacji do użytku czasu i pełnej wysokości wsparcia dla niej. To jest najważniejszy element, zapewniający w czasach znaczących trudności z pozyskaniem kredytów inwestycyjnych, zapewnienia finansowania dla inwestycji OZE.
Niezbędne będzie także właściwe określenie wysokości współczynników korekcyjnych, uwzględniających faktyczne koszty oraz efektywność poszczególnych technologii. Zaproponowane przez Ministra Gospodarki wysokości współczynnika dla farm wiatrowych na morzu jest nieadekwatny do uwarunkowań rynkowych i kosztowych i spowoduje wstrzymanie przygotowania projektów. Jak wynika z załączonej analizy, współczynnik korygujący dla morskich farm wiatrowych na lata 2013-2018 powinien wynosić 2.1. W kolejnym okresie (2019-2024) będzie prawdopodobnie możliwe zmniejszenie wysokości współczynnika do poziomu 1.5.
Niezbędnym elementem prawidłowego funkcjonowania systemu musi być także przywrócenie obowiązku zakupu całej oferowanej energii z instalacji OZE przyłączonych do sieci po średniej cenie rynkowej. Zmiana w tym zakresie i ograniczenie obowiązku wyłącznie do mikroinstalacji jest najpoważniejszą wadą projektu ustawy i jest wbrew uzasadnieniu do ustawy, które nie wskazuje na zamiar dokonania takiej zmiany.
c. Sposób obliczania opłaty zastępczej, uwzględniający średnią cenę sprzedaży energii w poprzednim roku kalendarzowym, zwiększa stabilność systemu i daje podstawy do sporządzania pewniejszych biznesplanów. Powstaje jednak pytanie, czy kwota 470 zł w wystarczający sposób będzie zapewniać efektywność systemu, przy świadomości, że w miarę rozwoju rynku i przybywania świadectw pochodzenia, wartość praw majątkowych świadectw będzie maleć, a spodziewany wzrost cen energii będzie jedynym czynnikiem gwarantującym stabilny, wcześniej założony, wynik finansowy instalacji wytwórczych. Sytuację pogarsza dodatkowo fakt, że wartość praw majątkowych świadectw, a więc wysokość wsparcia, będzie się zmniejszała w większym stopniu przy wzroście cen energii dla technologii o wyższym współczynniku, a więc wymagających większego wsparcia, niż dla tych o mniejszym współczynniku. Przy współczynniku 1 dla świadectw nie ma to znaczenia bo zmniejszenie ceny świadectwa zostanie pokryte wzrostem ceny energii. Może to mieć niekorzystny wpływ dla morskich farm wiatrowych, jeżeli zostanie dla niej określony współczynnik na poziomie zbliżonym do 2. Wówczas cena świadectwa nie zostanie pokryta wzrostem ceny energii i np. w 5 roku wysokość wsparcia będzie niższa niż w 1 roku. Przykład: ceny w 1 roku - energia 200 zł/MWh, świadectwo 470-200=270 zł/MWh. Instalacja otrzymuje: 200+2x270=740 zł/MWh. Jeśli w roku 5 cena energii będzie wynosiła 300 zł/MWh to cena świadectwa będzie wynosiła 470-300=170 zł/MWh. Instalacja otrzymuje: 300+2*170=640 zł/MWh. Żeby osiągnąć ten sam poziom przychodu, instalacja musiałaby otrzymywać 2,59 świadectwa - 300+2,59x170=740,3 zł/MWh. W przykładzie pominięto inflację Wymagać to będzie dokładnej analizy na etapie określania współczynnika na nowy okres jego obowiązywania, a więc po 3 latach od wejścia w życie nowego systemu.
d. Kolejnym kluczowym elementem stabilizacji i efektywności systemu jest wysokość obowiązku w zakresie udziału energii z OZE. Niezbędne jest wykonanie symulacji ekonomicznych ukazujących długofalowy rozwój rynku, z uwzględnieniem ograniczenia wsparcia dla instalacji zamortyzowanych, obowiązki udziału energii z OZE nałożone na nowe podmioty, tak aby nie doszło do nadpodaży świadectw pochodzenia, która doprowadziłaby do znaczącego spadku ich wartości
i załamania systemu wsparcia.
e. Efekt stabilizacji systemu jest dodatkowo utracony poprzez utrzymanie mechanizmu określania w rozporządzeniu ministra ds. gospodarki progów obowiązku w zakresie uzyskania i umorzenia świadectw pochodzenia, rodzajów odnawialnych źródeł oraz obliczania ilości energii. Progi obowiązku powinny zostać określone w Krajowym Planie Działań, a wszystkie pozostałe elementy rozporządzenia powinny zostać określone w ustawie.
f. Projekt ustawy nie wdraża także tak podstawowych zapisów Dyrektywy jak zapewnienie priorytetowego i gwarantowanego dostępu do systemu sieciowego dla energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii. Zwłaszcza w tym drugim zakresie niezbędne jest wprowadzenie stosownych zapisów, lub przynajmniej ram prawnych, które zostaną uszczegółowione w ustawie prawo energetyczne.
g. Ustawa wprowadza obowiązek uwzględniania przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pozytywnych skutków dla środowiska z tytułu wytwarzania energii z OZE – jest to bardzo dobre rozwiązanie. Dodatkowo powinno zostać jasno określone w ustawie, że instalacje OZE są urządzeniami służącymi ochronie środowiska, co w znaczący sposób zmieni podejście.
h. Zaproponowane zapisy dotyczące współpracy międzynarodowej przy rozwoju energetyki odnawialnej nie wprowadzają żadnych mechanizmów ułatwiających taką współpracę, ani jasnych zasad zaliczania energii z takich międzynarodowych instalacji do realizacji celów krajowych. Zapisy te wymagają uproszczenia i zwiększenia efektywności. Współpraca międzynarodowa może mieć ogromne znaczenie przy rozwijaniu projektów morskich farm wiatrowych a zwłaszcza infrastruktury przyłączeniowej dla MFW.
Uwagi szczegółowe i propozycje zmian:
1 | Art. 2 pkt. 9) | Instalacja odnawialnego źródła energii – urządzenie techniczne służące do wytwarzania energii z odnawialnego źródła energii [...] | Istniejący zapis nie bierze pod uwagę zjawiska „repowering’u” – czyli wykorzystania używanych urządzeń, które zostały wycofane w innym miejscu / kraju. Urządzenia takie, są zwykle mniej wydajne, głośniejsze lub w wyniku postępu technologicznego zastąpione. Aby zapewnić stosowanie najnowszych technologii w naszym kraju i zapobiec zalewowi starych technologii postulujemy dopisanie frazy „pierwszy raz wprowadzone do obrotu”. | Instalacja odnawialnego źródła energii – pierwszy raz wprowadzone do obrotu urządzenie techniczne służące do wytwarzania energii z odnawialnego źródła energii [...] |
2 | Art. 13 punkt 2 | 2) Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji, w celu jej żużycia na potrzeby własne lub sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji, w ilości nie większej niż 30% energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji w danym roku nie jest działalnością gospodarczą i nie wymaga wpisu do rejestru wytwórców. | Postulujemy aby słowa „...w celu jej żużycia na potrzeby własne lub sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji, w ilości nie większej niż 30% energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji w danym roku” zastąpić słowami „nie większej niż 10 kW”. Obecny zapis projektu może skutkować budową (w celu uniknięcia obowiązku rejestracyjnego) nieoptymalnych mikroinstalacji dla danego gospodarstwa domowego, poprzez celowe „zmniejszanie” instalacji po to, aby uniknąć problemu przekroczenia bariery 30%. Mikroinstalacje są stosunkowo nieprzewidywalne. Produkcja energii może się zmieniać dosyć znacząco z roku na rok nawet o +/- 10-15%. Należy także wziąć pod uwagę, że w trakcie okresu życia instalacji – ok. 20-30 lat – konsumpcja energii elektrycznej w gospodarstwie domowym może się zmienić w wyniku zmian społecznych i technologicznych (dzieci opuszczające dom rodzinny, coraz mniejsza energochłonność urządzeń AGD) co będzie powodowało obowiązek rejestracyjny. Ustalenie progu wielkości 10 kW umożliwi rozwój małych przydomowych instalacji bez ryzyka rozwoju komercyjnych instalacji, których celem jest produkcja energii na sprzedaż. Co pozwoli zachować intencję ustawodawcy. | 2) Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji, nie większej niż 10 kW nie jest działalnością gospodarczą i nie wymaga wpisu do rejestru wytwórców. |
3 | Art. 19 ust. 1 pkt. 1) | Prowadzenia dokumentacji dotyczącej ilości energii wytworzonej w mikroinstalacji | Postulujemy wprowadzenie możliwości prowadzenia rejestru w formie elektronicznej. | Prowadzenia dokumentacji dotyczącej ilości energii wytworzonej w mikroinstalacji. Dokumentacja taka może być prowadzona w formie elektronicznej. |
4 | Art. 23 ust.1 | Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie z przedsiębiorstwem energetycznym ubiegającym się o przyłącze mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej na zasadzie równoprawnego traktowania, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci [...] | Aktualna treść zapisu eliminuje podmioty wymienione w art. 13 ust. 2 – gdyż nie są przedsiębiorcami. Postulujemy doprecyzowanie zapisu o „technicznych i ekonomicznych warunkach przyłącza”. Warunki techniczne przyłącza zawsze istnieją – zawsze można przyłączyć źródło do sieci, nie zawsze jednak jest to ekonomicznie uzasadnione. Aby uniknąć ponoszenia zbyt dużych kosztów na przyłączanie do sieci, które przeniosą się na koszt energii elektrycznej, koszt przyłączenia powinien być określony w stosunku np. do wielkości mikroinstalacji OZE. Ustalenie maksymalnej kwoty zabezpieczy także interesy operatorów sieci dystrybucyjnej, tak aby nie ponosili zbyt dużych kosztów przyłączenia do sieci energetycznej. Należy tutaj wspomnieć, że większość mikroinstalacji będzie budowana na nieruchomościach, które już są podłączone do sieci energetycznej – co nie będzie powodowało powstawania kosztów przyłącza, gdyż energia produkowana z mikroinstalacji może być podłączona do sieci niskiego napięcia. Określenie warunków ekonomicznych jest jednak ważne dla np. nowo wybudowanych budynków. | Przedsiębiorstwo energetyczne [...] jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie z podmiotem wymienionym w art. 13 ust. 1 lub 2 ubiegającym się o przyłącze mikroinstalcji do sieci elektroenergetycznej na zasadzie równoprawnego traktowania, jeżeli istnieją ekonomiczne warunki [...]. Warunki ekonomiczne będą spełnione, jeżeli koszt przyłączenia do sieci energetycznej nie przekroczy wartości obliczonej według wzoru: E kp < M ni x O ze x 200 E kp – Ekonomiczny koszt przyłączenia do sieci elektroenergetycznej M ni – moc nominalna instalacji wyrażona w kW O ze – średnia cena sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z art. 35 ust. 1 |
5 | Art. 26 ust. 1 pkt. 2) | O której mowa w art. 13 ust. 2, w ilości nie większej niż 30% wytworzonej energii elektrycznej, po cenie jednostkowej, która nie może być niższa niż iloczyn 70% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa w art. 167 ust.2 pkt 24 lit. b ustwy z dnia... – Prawo energetyczne, i współczynnika określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1, powiększonego o 0,5 punktu dla danego źródła, w którym wytwarza się energię z odnawialnych źródeł | Zgodnie z uwagami w punkcie 1 tego pisma postulujemy zmianę limitu 30% na limit do 10kW mocy zainstalowanej. Dodatkowo postulujemy, aby rozliczenia były prowadzone w cenach detalicznych, według taryf zatwierdzonych przez Prezesa URE. Oznacza to, że całość energii będzie rozliczona w tej samej cenie (energia zużyta na potrzeby własne i oddana do operatora sieci dystrybucyjnej). Należy tutaj zaznaczyć, że OSD otrzyma z tego tytułu świadectwo pochodzenia zgodnie z art. 29 ust.1 – a w związku z tym nie poniesie strat przy takim rozliczeniu. Podmioty wymienione w art. 13 ust. 1 będą w stanie uzyskać świadectwa pochodzenia, a więc powinny być rozliczane na zasadach określonych w projekcie ustawy. | O której mowa w art. 13 ust. 2, dla mikroinstalacji nie większych niż 10kW, po cenie jednostkowej, która nie może być niższa niż cena detaliczna sprzedaży energii przez przedsiębiorstwo o którym mowa w art.25 ust.1, zatwierdzonej przez Prezesa URE i współczynnika określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1, powiększonego o 0,5 punktu dla danego źródła, w którym wytwarza się energię z odnawialnych źródeł. |
6 | Art. 29 ust. 1 i 2 | 1. Przedsiębiorstwo energetyczne [...] może wystąpić z wnioskiem o wydanie świadectwa pochodzenia dla zakupionej energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji. 2. Wniosek [...]może dotyczyć praw majątkowyh wynikających ze świadectw pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich mikroinstalacjach, w których została wytworzona energia elektryczna zakupiona przez przedsiębiorstwo energetyczne [...] | Istniejący zapis „dyskryminuje” energię produkowaną w mikroinstalacji, gdyż przedsiębiorstwa energetyczne nie będą mogły uzyskać wsparcia dla energii „skonsumowanej” przez producenta energii w mikroinstalacji. Stanowić to będzie barierę w rozwoju mikroinstalacji. Mikroinstalacje powinny być traktowane na równi z innymi źródłami, gdyż energia w nich produkowana nie musi być przesyłana i obniża ryzyko systemu energetycznego. Postulujemy skreślenie słowa „zakupionej” w ustępie 1 oraz zastąpienie w ustępie 2 frazy „w których została wytworzona energia elektryczna zakupiona przez przedsiębiorstwo energetyczne” frazą „które są przyłączone na podstawie umowy do sieci przedsiębiorstwa energetycznego [...]” | 1. Przedsiębiorstwo energetyczne [...] może wystąpić z wnioskiem o wydanie świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji. 2. Wniosek [...] może dotyczyć praw majątkowyh wynikających ze świadectw pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich mikroinstalacjach, które są przyłączone na podstawie umowy do sieci przedsiębiorstwa energetycznego [...] |
7 | Art. 46 ust. 1 i Art. 47 | Świadectwo pochodzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wraz z określonym współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47, przysługuje dla nowej instalacji odnawialnego źródła energii przez okres 15 lat. Art. 47. Ust. 1 Minister właściwy do spraw gospodarki, co trzy lata, do dnia 30 czerwca danego roku określi [...] współczynniki korekcyjne [...] na okres pięciu lat. | Świadectwo pochodzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wraz z określonym współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47, zgodnie z aktualnymi zapisami nie jest gwarantowane dla nowej instalacji odnawialnego źródła energii przez okres 15 lat. Brak stabilności otoczenia biznesowego uniemożliwia podjęcie decyzji przez inwestora. Dodatkowo niezrozumiała jest intencja ustawodawcy związana z ogłaszaniem co trzy lata, współczyników korekcyjnych na pięć lat. | Świadectwo pochodzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wraz z określonym współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47, przysługuje bez możliwości zmiany dla nowej instalacji odnawialnego źródła energii przez okres 15 lat. Art. 47. Ust. 1Minister właściwy do spraw gospodarki, co pięć lat, do dnia 30 czerwca danego roku określi [...] współczynniki korekcyjne [...] na okres kolejnych pięciu lat. |
8 | Art. 49 | | Przepis nie ujmuje zwolnienia z akcyzy dla produkcji energii w mikroźródłach. Ustawa o podatku akcyzowym zwalnia z akcyzy tylko i wyłącznie energię elektryczną produkowaną w OZE na podstawie dokumentu potwierdzającego umożenie świadectwa pochodzenia (art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym). Obecny zapis projektu skutkuje tym, że wprzypadku braku posiadania takiego dokumentu (na podst. art. 13 ust.2) produkcja energii elektrycznej jest obarczona podatkiem akcyzowym. | Po zmianie (dodanie punktu d): „d) Produkcja energii w mikroźródle jest zwolniona z podatku akcyzowego.” |
9 | Art. 72 ust. 1 | Do dnia 31 grudnia 2015 r. Za równorzędne z uzyskaniem certyfikatu uznaje się ukończenie co najmniej dwusemestralnych studiów podyplomowych. | Postulujemy dodanie zapisu "lub posiadanie tytułu doktora nauk technicznych”. Obecny zapis projektu skutkuje tym, że krąg podmiotów uprawnionych będzie przez długi czas niewielki co ograniczy rozwój mikroźródeł. Dopuszczenie osób z doktoratem do wykonywania niektórych prac, bez potrzeby odrębnego szkolenia, zostało dopuszczone np. Ustawą o radcach prawnych | Do dnia 31 grudnia 2015 r. Za równorzędne z uzyskaniem certyfikatu uznaje się ukończenie co najmniej dwusemestralnych studiów podyplomowych lub posiadanie co najmniej tytułu doktora nauk technicznych. |
10 | Art. 93 | | Do zmiany w przepisach obowiązujących - Ustawa Prawo Budowlane. Postulujemy dodanie poniższego zapisu celem uproszczenia procedury budowy mikroinstalacji. Art. 29 ust. 1 ppkt.28) Mikroinstalacji w rozumieniu ustawy z dnia ... o Odnawialnych źródłach energii pod warunkiem wykonania jej przez certyfikowanego instalatora. | Art. 29 ust. 1 ppkt.28) Mikroinstalacji w rozumieniu ustawy z dnia ... O Odnawialnych źródłach energii pod warunkiem wykonania jej przez certyfikowanego instalatora. |
Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej