ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIRE
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


SPONSORZY
ASSECO
PGNiG
ENEA

Polska Spółka Gazownictwa
CMS

PGE
CEZ Polska
ENERGA





MATERIAŁY PROBLEMOWE

IEA: rządy mają obecnie wyjątkową okazję do pobudzenia wzrostu gospodarczego
05.08.2020r. 05:10

Wiesław Drozdowski, redaktor CIRE
Ministrowie z krajów reprezentujących zdecydowaną większość światowego PKB, zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych, 9 lipca br. wzięli udział w wirtualnym szczycie zorganizowanym przez Międzynarodową Agencję Energii (IEA) poświęconym transformacji energetyki.

Na szczycie omawiano możliwości mające na celu ożywienie gospodarek, redukcję globalnej emisji, uczynienie systemów energetycznych bardziej odpornymi na wyjątkowe wydarzenia, które mogą zagrozić integralności przepływu energii lub prowadzić do niepowstrzymanego wzrostu jej cen niezależnie od podstaw ekonomicznych oraz tworzenie miejsc pracy.

Obecni na szczycie ministrowie reprezentowali kraje odpowiedzialne za ok. 80 proc. światowego zużycia energii i globalnej emisji CO2, co sprawiło, że szczyt był jedną z najważniejszych dyskusji na temat energii i klimatu od początku pandemii Covid-19.

Dyskusja podczas szczytu opierała się na dwóch kluczowych raportach IEA: planie zrównoważonej odbudowy ("Sustainable Recovery") i raporcie specjalnym w sprawie innowacji w dziedzinie czystej energii ("Clean Energy Innovation. Part of Energy Technology Perspectives").
Dokumenty przedstawiają krótko- i długoterminowe strategie poprawy rozwoju gospodarczego oraz osiągnięcia celów energetycznych i klimatycznych.

Raport "Sustainable Recovery"

Przedstawiony w raporcie (opracowanym we współpracy z Międzynarodowym Funduszem Walutowym - MFW) plan trwałej odbudowy pokazuje, że rządy mają dziś wyjątkową okazję do pobudzenia wzrostu gospodarczego, stworzenia milionów nowych miejsc pracy i obniżenia strukturalnego spadku globalnej emisji gazów cieplarnianych.

Kryzys gospodarczy spowodowany pandemią koronawirusa skłania rządy na całym świecie do podjęcia nadzwyczajnych środków wsparcia. Zrozumiałe jest, że większość podjętych dotychczas działań koncentruje się na opiece zdrowotnej oraz wsparciu finansowym dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji.

Nadal nie jest jasne, jak długo będzie trwał obecny kryzys zdrowotny i jak głęboko pandemia i związane z nią środki ograniczające wpłyną na podstawy handlu światowego, przedsiębiorstwa, zachowania konsumentów i zaufanie inwestorów. Do połowy kwietnia br. wprowadzone ograniczenia wywołane pandemią osiągnęły szczyt, a rządy krajów reprezentujących prawie 60 proc. światowej gospodarki nakazały pełne lub częściowe blokady, co spowodowało ogromne straty w zatrudnieniu i produkcji. Do połowy maja ok. jedna trzecia światowej populacji pozostawała całkowicie lub częściowo poddana ograniczeniom.

OECD przewiduje, że światowa gospodarka skurczy się w br. o ok. 6 proc., przy założeniu, że w drugiej połowie uniknie się drugiej fali infekcji. Byłby to największy spadek od globalnego kryzysu lat 30. XX wieku.
Stanowisko OECD jest podobne do prognozy MFW, która zakłada długotrwałe środki zaradcze, ale bez drugiej fali infekcji. Oczekuje się, że PKB zmniejszy się prawie w każdym kraju. Ponieważ prognozy wzrostu gospodarczego zostały obniżone, liczba bezrobotnych nadal będzie rosła. Na całym świecie mogłoby dojść do utraty ok. 300 mln pełnoetatowych miejsc pracy, a prawie 450 mln przedsiębiorstw może stanąć w obliczu ryzyka poważnych zakłóceń w działalności.

Podobnie jak wiele innych, sektor energetyczny został silnie dotknięty kryzysem Covid-19. Szacuje się, że globalne zapotrzebowanie na energię spadnie w 2020 r. o ok. 6 proc. w stosunku do 2019 r. oraz, że ok. 8 proc. z 40 mln miejsc pracy zapewnianych bezpośrednio przez sektor energetyczny jest zagrożonych lub już zostało utraconych. Energia elektryczna ze źródeł odnawialnych może być jedynym nośnikiem energii, na który popyt będzie rósł w 2020 r. przede wszystkim dzięki zwiększeniu mocy w OZE.

Oczekuje się, że popyt na ropę w ciągu bieżącego roku spadnie średnio o ok. 8 proc. W kwietniu spadł o 25 proc., przy czym największą zapaść odnotowano w transporcie. Oczekuje się, że popyt wzrośnie wraz ze wzrostem aktywności gospodarczej, ale nadal istnieje szereg niepewności co do szybkości i wielkości odbicia.

Prognozy dotyczące popytu na gaz ziemny wskazują, że spadnie on o ok. 4 proc., jednak niedawna znaczna obniżka cen gazu, w połączeniu z powszechną dostępnością LNG, stworzyła amortyzację popytu na gaz i zwiększyła jego konkurencyjność w stosunku do węgla, w tym w wielu krajach azjatyckich.

Przewiduje się, że w 2020 r. popyt na węgiel spadnie o 8 proc., co jest największym spadkiem od II wojny światowej. Główną przyczyną jest spadek zapotrzebowania na energię elektryczną.

Produkcja energii ze źródeł jądrowych ma spaść o 2,5 proc. w stosunku do poziomu z 2019 r. ze względu na niższy popyt i opóźnienia związane z zaopatrzeniem w paliwa nuklearne.

Popyt na energię elektryczną może spaść globalnie o 5 proc. w całym 2020 r., a w niektórych regionach nawet o 10 proc. Autorzy raportu zwracają uwagę, że w okresach najbardziej restrykcyjnych ograniczeń spowodowanych pandemią procentowe zapotrzebowanie na energię elektryczną w gospodarstwach domowych przeważało nad popytem w branży przemysłowej i pozaprzemysłowej.

Oczekuje się, że wzrośnie wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych, co wynika z niskich kosztów operacyjnych, preferencyjnego dostępu do wielu systemów elektroenergetycznych oraz wzrostu mocy w związku z uruchomieniem w 2020 r. nowych projektów. W rezultacie produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych ma wzrosnąć w br. o prawie 5 proc.

Popyt na biopaliwa prawdopodobnie spadnie w wyniku ograniczenia działalności transportowej i utraty konkurencyjności cenowej z ropą.

Spadek zapotrzebowania na energię doprowadził również do znacznego zmniejszenia lokalnego zanieczyszczenia powietrza, zwłaszcza w miastach. Prognozuje się, że globalna emisja CO2 w 2020 r. spadnie o ok. 2,5 Gt do nieco poniżej 31 Gt, czyli ok. 8 proc. mniej niż w 2019 r. Byłby to najniższy poziom od 2010 r. Prawie cały ten spadek wynika z redukcji w działalności gospodarczej, a nie ze zmian strukturalnych w sposobie, w jaki świat produkuje i zużywa energię. O ile nie podejmie się natychmiastowych działań w celu wprowadzenia takich zmian strukturalnych, istnieje duże prawdopodobieństwo, że emisje wzrosną w miarę ożywiania gospodarek.

Zmienne ceny surowców i mniejszy popyt na energię sprawią, że wiele firm energetycznych będzie miało osłabione pozycje finansowe i napięte bilanse. W rezultacie, poprzez pandemię, wydatki zostały ograniczone, pracownicy pracują zdalnie, planowane inwestycje opóźnione, odroczone lub odłożone w czasie, a łańcuchy dostaw zakłócone. Autorzy raportu prognozują, że inwestycje w sektorze energetycznym w br. odnotują największy spadek w historii, przy zmniejszeniu o jedną piątą (ok. 400 mld dolarów) wydatków kapitałowych w porównaniu z 2019 r.
Największy spadek w realizacji inwestycji w sektorze energetycznym zanotowały branże ropy naftowej i gazu, co jest odzwierciedleniem mniejszego popytu i niższych cen oraz niepewności inwestorów co przyszłych perspektyw.
W 2020 r. szacowany jest spadek inwestycji w ropę i gaz o ok. jedną trzecią w porównaniu z 2019 r.

Realizacja inwestycji w produkcję energii ze źródeł odnawialnych była stosunkowo odporna w porównaniu z projektami związanymi z paliwami kopalnymi, ale ich dynamika ma zanotować spadek o ok. 10 proc.

Udział inwestycji w technologie niskoemisyjne stanowił ok. jedną trzecią całkowitych inwestycji sektora energetycznego w ostatnich latach. W bieżącym roku prognozuje się jego wzrost do 40 proc., ale tylko dlatego, że inwestycje w paliwa kopalne mają gwałtownie zahamować. W kategoriach bezwzględnych pozostaje on znacznie poniżej poziomów, które byłyby wymagane do przyspieszenia przejścia na wytwarzanie "czystej" energii.
Scenariusz zrównoważonego rozwoju IEA przewiduje, że roczne inwestycje w sieci elektroenergetyczne w latach 2025 - 2030 mają być wyższe o ok. 50 proc., a inwestycje w produkcję energii ze źródeł odnawialnych o ok. 90 proc. niż w 2019 r.

Branża elektroenergetyczna jest pracodawcą, który w 2019 r. zatrudniał bezpośrednio ok. 40 mln ludzi na całym świecie. Ok. 17 mln z nich pracowało przy wytwarzaniu energii elektrycznej i sieciach, a ok. 20 mln przy produkcji, transporcie i dystrybucji paliw kopalnych. Kolejne 3 mln było zatrudnionych w produkcji, transporcie i dystrybucji bioenergii.

Oczekuje się, że z powodu pandemii, w drugim kwartale 2020 r. liczba godzin pracy w całej gospodarce spadnie o 10,5 proc., co odpowiada 305 mln pełnoetatowych miejsc pracy, z tego w sektorze energetycznym i przemyśle samochodowym ok. 6 mln miejsc pracy zostanie utraconych lub istnieje ryzyko ich trwałej utraty.
Prawdopodobnie najbardziej narażonymi na utratę miejsc pracy będą zatrudnieni w przemyśle paliw kopalnych z powodu utrzymujących się niskich cen, zwłaszcza ropy i gazu. Tutaj, w wydobyciu, spodziewana jest redukcja o ponad 1,2 mln miejsc pracy.
Globalne zatrudnienie w sektorze węglowym, które już w ostatnich latach wykazywało tendencję spadkową, może spaść o dalsze 0,7 mln miejsc pracy, głównie z powodu zmniejszającego się popytu na węgiel w energetyce oraz przestawienia się na tani gaz ziemny.

Miejsca pracy w elektrowniach i sieciach będą prawdopodobnie mniej dotknięte, ponieważ oczekuje się, że popyt na energię elektryczną wróci szybciej. Większość zwolnień w sektorze energetycznym związana jest z oczekiwanymi spadkami w realizacji nowych projektów inwestycyjnych obejmujących zakłady wytwórcze i sieciowe. Oczekuje się, że wiele obecnie wstrzymanych projektów zostanie wznowionych po zniesieniu środków blokujących, ale niektóre z nich zostaną odłożone do czasu wzrostu zapotrzebowania na energię elektryczną.

Sektor transportu i firm zajmujących się poprawą efektywności energetycznej mają znaczący wpływ na poprawę energochłonności. Oczekuje się, że w obu przypadkach w wyniku pandemii nastąpi gwałtowna utrata etatów. Szacuje się, że na całym świecie zagrożonych jest ok. 1,3 mln miejsc pracy związanych z poprawą efektywności energetycznej, głównie w budownictwie związanym z modernizacją i produkcją wydajnych urządzeń.
Producenci samochodów i części zatrudniają ok. 13 mln pracowników na całym świecie, z czego 10 proc. stanowią zatrudnieni przy produkcji pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi.
Oczekuje się, że sprzedaż samochodów w 2020 r. spadnie o 15 proc. rdr, przy czym spadek ten będzie najbardziej wyraźny w przypadku pojazdów z silnikiem spalinowym, a bardziej umiarkowany w przypadku pojazdów na paliwo alternatywne, w szczególności pojazdów z napędem elektrycznym.

Lotnictwo zatrudnia bezpośrednio ok. 10 mln ludzi na całym świecie, z czego ok. 1,2 mln w lotnictwie cywilnym, gdzie mniej zamówień na nowe samoloty zmniejszy liczbę miejsc pracy i spowolni poprawę efektywności floty.

Jak powinny zareagować rządy?

Chociaż istnieje znaczna niepewność co do okresu trwania i skutków wywołanych pandemią Covid-19, istnieje szeroki konsensus co do potrzeby dobrze zaprojektowanych pakietów środków wspierających ożywienie gospodarcze. Pandemia ma charakter globalny, a jej skutki - choć niejednolite - są również globalne. Sugeruje to, że pakiety środków będą prawdopodobnie bardziej skuteczne, jeśli będą obejmować wybrane elementy współpracy międzynarodowej.

Wiele rządów koncentruje się przede wszystkim na pakietach pomocy doraźnej skierowanych do sektora zdrowia, a także na utrzymaniu stabilności finansowej i zapewnianiu pomocy doraźnej gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom. W odpowiedzi na pandemię wiele krajów wdrożyło różne formy środków zdrowotnych i ograniczających, chociaż różniły się one zakresem i czasem trwania. W połowie maja br. blisko jedna trzecia światowej populacji zostało całkowicie lub częściowo poddana ograniczeniom, a jakaś forma środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się koronawirusa dotknęła prawie całą światową siłę roboczą.

Środki ochrony socjalnej zostały wdrożone lub rozszerzone w ok. 160 krajach. Dopłaty do wynagrodzeń należą do najpowszechniejszych środków, a wiele rządów wychodzi poza formalne wsparcie zatrudnienia, aby zapewnić wyraźną pomoc pracownikom nieformalnym.

Wiele rządów zapewniło również wsparcie finansowe i regulacyjne małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), ponieważ wiele z nich boryka się z problemami płynności i wypłacalności. MŚP stanowią ok. 70 proc. całkowitego zatrudnienia w krajach OECD i ok. 45 proc. w gospodarkach wschodzących. Środki reagowania kryzysowego w wielu krajach są również ukierunkowane na sektory zidentyfikowane jako szczególnie narażone lub strategicznie ważne, co w niektórych krajach doprowadziło do wsparcia takich branż, jak lotnictwo i produkcja pojazdów.

Zakres, kierunek i czas trwania obecnych planów socjalnych i ekonomicznych na wypadek sytuacji nadzwyczajnych różnią się znacznie w zależności od kraju. Zależą one nie tylko od lokalnego nasilenia kryzysu zdrowotnego i jego skutków, ale także od polityki fiskalnej i struktur społeczno-gospodarczych. Różne wyzwania krajowe oznaczają, że rządy wybrały różne odpowiedzi dostosowane do konkretnych okoliczności.
Szacuje się że na poziomie globalnym całkowita kwota wydana na pomoc związaną z pandemią wynosi ok. 9 bln dolarów, w tym dla państw G20 ok. 7 bln dolarów.

Jak dotąd sektor energetyczny jest ujęty w wielu planach awaryjnych, chociaż nie jest to główny cel. Środki pomocowe związane z energetyką można pogrupować w trzy kluczowe obszary.

1. Skoncentrowanie się na bezpieczeństwie energetycznym poprzez wykorzystanie możliwości jakie dają niższe ceny paliw

Niektóre rządy dostrzegły w niskich cenach rynkowych okazję do zwiększenia strategicznych rezerw ropy, co przyniosłoby długoterminowe korzyści dla globalnego bezpieczeństwa energetycznego, np. rząd Australii zgodził się na zakup surowca od amerykańskiej Strategic Petroleum Reserve a rząd Indii podniósł akcyzę na benzynę, aby wygenerować dochody publiczne przeznaczone na odbudowę po kryzysie Covid.

2. Zmiana lub potwierdzenie zobowiązań do przejścia na wytwarzanie "czystej" energii

W kontekście reagowania na kryzys, szereg krajów w UE wdraża lub rozważa środki mające na celu przyspieszenie przejścia na produkcję energii z OZE.
Niderlandy kontynuowały procesy legislacyjne w zakresie wdrażania krajowych podatków węglowych i wraz z Hiszpanią potwierdziły swoje zobowiązania do osiągnięcia wyznaczonych przez Wspólnotę celów klimatycznych.
Niemcy wprowadziły szereg środków obejmujących zachęty do zakupu pojazdów z napędem elektrycznym i hybrydowych, wsparcie finansowe dla stacji ładowania i produkcji akumulatorów oraz inwestycje publiczne w celu rozszerzenia produkcji niskoemisyjnego wodoru.
Austria i Szwecja zakończyły przed terminem wycofywanie się z produkcji energii opartej na węglu.

W Wielkiej Brytanii plany budżetowe przedstawione w marcu zawierają przepisy umożliwiające finansowanie do 2030 r. co najmniej dwóch projektów opartych na technologii CCS polegającej na wychwytywaniu CO2 ze spalin oraz jego magazynowaniu. Rząd Zjednoczonego Królestwa utrzymał pierwotny harmonogram aukcji mocy w źródłach wiatrowych i kontynuuje konsultacje społeczne w sprawie proponowanego systemu wsparcia dla wprowadzania biometanu do sieci.
W Korei Południowej rządowe plany naprawy obejmują szereg środków, których celem jest osiągnięcie zerowej emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r., począwszy od inwestycji w OZE po wprowadzeniu podatku węglowego i ukierunkowane wsparcia dla pracowników przemysłu paliw kopalnych przechodzących do innych sektorów.
W Chinach, plany i cele ogłoszone w maju 2020 r. obejmują dodatkowe inwestycje w pojazdy z napędem elektrycznym, a także w nową infrastrukturę wspierającą cyfryzację, stacje ładowania pojazdów i ultraszybki przesył energii elektrycznej.

Szereg krajów potwierdziło lub rozszerzyło swoje wsparcie dla projektów związanych z wytwarzaniem "czystej" energii.
We Francji terminy zawierania umów i przyłączenia do sieci dla deweloperów projektów zostały przedłużone, a poziom taryf gwarantowanych uległ zamrożeniu, aby uwzględnić opóźnienia spowodowane zakłóceniami łańcucha dostaw lub ograniczeniami w przepływie siły roboczej.
Rząd Portugalii potwierdził rozpoczęcie w tym roku budowy elektrowni o mocy 1 GW wykorzystującej wodór wytwarzany z elektrolizerów zasilanych energią ze źródeł PV.
W Indonezji, rząd wyraził gotowość do uchwalenia nowego rozporządzenia w sprawie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, które zostało ogłoszone przed epidemią.

Szereg rządów określiło również cele klimatyczne lub warunki środowiskowe jako konieczne dla uzyskania wsparcia publicznego. Na przykład, w Kanadzie władze włączyły roczne planowanie środowiskowe i wymogi dotyczące sprawozdawczości do warunków, które duże firmy będą musiały spełnić, aby zakwalifikować się do programu pożyczek ratunkowych. Zapowiedziano również finansowanie likwidacji nieczynnych i osieroconych odwiertów w trzech prowincjach, a także utworzenie funduszu wsparcia sektora naftowo-gazowego w redukcji emisji metanu.
Rządy Austrii i Francji zasygnalizowały podjęcie działań związanych z powiązaniem pomocy dla linii lotniczych z warunkami środowiskowymi.

Jednocześnie jednak, niektóre kraje zdecydowały się opóźnić szereg decyzji związanych z przejściem na "czystą" energię. Na przykład harmonogramy aukcji mocy w źródłach odnawialnych zostały częściowo lub całkowicie przesunięte w Brazylii, Chile, Chinach, Francji, Niemczech, Irlandii i Portugalii.

3.Tworzenie sieci bezpieczeństwa dla firm i konsumentów

W wielu państwach wprowadzono środki mające na celu odroczenie płatności rachunków za energię lub zapewnienie innego wsparcia dla gospodarstw domowych, przedsiębiorstw i zakładów użyteczności publicznej znajdujących się w trudnej sytuacji. Na uwagę zasługuje przykład Togo, gdzie gospodarstwom domowym z systemami "domu słonecznego", obsługiwanymi przez prywatne firmy uczestniczące w krajowym programie elektryfikacji, zaoferowano bezpłatne usługi i odroczenia płatności.
W Brazylii zawieszono cykle rewizji taryf, aby uniknąć wzrostu cen konsumpcyjnych oraz zapewniono fundusze na poprawę płynności sektora energetycznego i pomoc przedsiębiorstwom użyteczności publicznej w udzielaniu dotacji dla konsumentów.
Przedsiębiorstwom zajmującym się dystrybucją energii elektrycznej w Indiach zapewniono również środki pieniężne na zagwarantowanie płynności finansowej i pożyczki gwarantowane przez państwo na wsparcie przemysłu ciężkiego.

Wnioski z kryzysu finansowego w latach 2008 - 2009

Obecny kryzys gospodarczy różni się pod wieloma względami od kryzysu finansowego z lat 2008 - 2009. Niemniej jednak analiza wyników wydatków związanych z energetyką i wsparciem dla technologii opartych na OZE w planach naprawy zapoczątkowanych tamtym kryzysem wymaga wyciągnięcia pewnych przydatnych wniosków:

1. Kontynuacja sprawdzonych i skutecznych polityk w obszarze gospodarczym oraz w zakresie zatrudnienia.
2. Zapewnienie gotowości technologicznej w inwestycje stymulujące wykorzystywanie "czystej" energii.
3. Głęboka i rzetelna analiza oraz profesjonalne zarządzanie przy realizacji dużych projektów w infrastrukturę energetyczną.
4. Wydatki na "czystą" energię będą najbardziej efektywne w połączeniu z ukierunkowaną edukacją i rozwijaniem umiejętności potrzebnych przy wdrażaniu projektów.
5. Finansowanie stymulacyjne będzie najskuteczniejsze, gdy zostanie dostosowane do długoterminowych prognoz cenowych (np. system handlu uprawnieniami do emisji CO2).

Autorzy raportu wskazują na potrzebę naprawy zrównoważonego planu sektora energetycznego wskazując, że energetyka nie zajmowała wysokiego miejsca w dotychczas proponowanych pakietach naprawczych gospodarek powstałych w związku z pandemią Covid-19. Jednak skala tego kryzysu, a także wnioski płynące z kryzysu finansowego z lat 2008-2009, w połączeniu z obecną długoterminową trajektorią globalnej emisji CO2, potwierdzają argumenty przemawiające za zwróceniem większej uwagi na sektor energetyczny w kolejnych fazach programów naprawczych i stymulacyjnych.

Inwestycje w energetykę mogą utrzymać oraz zwiększyć zatrudnienie przy jednoczesnym niezawodnym zapewnieniu dostaw niedrogiej energii i poprawie odporności systemów energetycznych. To z kolei pomaga w utrzymaniu wyższego poziomu zatrudnienia i aktywności we wszystkich sektorach gospodarki. Inwestycje w środki energetyczne mogą zatem przynieść pośrednie korzyści gospodarcze, które wykraczają daleko poza sektor energetyczny.

Ponadto inwestycje w energetykę są potrzebne, jeśli ma nastąpić strukturalna reorientacja globalnego sektora energetycznego, która umożliwi krajom osiągnięcie długoterminowych celów w zakresie zmian klimatycznych, szerokiego dostępu do energii i zrównoważonego rozwoju.

Chociaż kryzys wywołany koronawirusem może utrudniać wysiłki na rzecz rozwoju czystszych i bardziej odpornych gospodarek energetycznych, to z innych powodów może te wysiłki wzmocnić. Doprowadziło to np. do:

• Skoncentrowania się na pilnej potrzebie zachowania istniejących miejsc pracy i stworzenia nowych.
• Zmian w otoczeniu monetarnym, gdzie banki centralne reagując na kryzys obniżały stopy procentowe i zwiększały podaż pieniądza w obiegu.
• Dużych zmian na rynkach paliw kopalnych.
• Zwiększenia świadomości z korzyści jakie daje "czysta" energia.
• Zmian, które mogą stać się trwałymi w odniesieniu do wykonywania pracy.



Dodaj nowy Komentarze ( 0 )

DODAJ KOMENTARZ
Redakcja portalu CIRE informuje, że publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu CIRE. Redakcja portalu CIRE nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Przesłanie komentarza oznacza akceptację Regulaminu umieszczania komentarzy do informacji i materiałów publikowanych w portalu CIRE.PL
Ewentualne opóźnienie w pojawianiu się wpisanych komentarzy wynika z technicznych uwarunkowań funkcjonowania portalu. szczegóły...

Podpis:


Poinformuj mnie o nowych komentarzach w tym temacie


PARTNERZY
PGNiG TERMIKA
systemy informatyczne
Clyde Bergemann Polska
PAK SERWIS Sp. z o.o.
ALMiG
GAZ STORAGE POLAND
GAZ-SYSTEM S.A.
Veolia
PKN Orlen SA
TGE
Savangard
Audax
Tauron
Tauron
DISE
BiznesAlert
Obserwatorium Rynku Paliw Alternatywnych ORPA.PL
Energy Market Observer
Gazterm
Innsoft



cire
©2002-2020
mobilne cire
IT BCE